Regularnie wzbogacamy naszą bazę o nowe scenariusze zajęć outdoorowych, aby dostarczać świeżych inspiracji do nauki i zabawy na świeżym powietrzu. Chcemy, aby edukacja w terenie była dostępna dla każdego, dlatego dzielimy się sprawdzonymi pomysłami na angażujące zajęcia pod gołym niebem.
Temat: „Rachunki na łące”- zajęcia outdoorowe
Grupa wiekowa: 5,6– latki
Cele główne:
➢ budowanie pozytywnego nastawienia do matematyki przez atrakcyjne i aktywizujące
metody nauczania
➢ kształtowanie umiejętności komunikowania się oraz samodzielnego i zespołowego radzenia
sobie w sytuacjach zadaniowych;
➢ rozwijanie zdolności obserwacji i analizy otoczenia
➢ budowanie więzi z otaczającym światem naturalnym
➢ kształtowanie pojęcia liczby i jej pozycji w szeregu
➢ rozwijanie umiejętności przeliczania na konkretach
➢ rozwijanie koncentracji i uwagi.
Cele szczegółowe:
Dziecko:
➢ rozumie polecenia zadań matematycznych
➢ przelicza kropki biedronce
➢ rozumie znaczenie pojęć o 1,2,3 więcej ; mniej
➢ układa cyfry w kolejności do 10
➢ przelicza kropki i nakleja odpowiednią liczbę kwiatków
➢ wybiera odpowiednie kształty do ułożenia kwiatka
➢ zna lewą i prawą stronę ciała
Metody pracy: metoda czynnych zadań stawianych dziecku, pedagogika zabawy, metoda
zabawowo- zadaniowa,
Formy pracy: indywidualna, zespołowa, zbiorowa;
Środki dydaktyczne: rośliny, karty do naklejania, biedronki z plastelinowymi kropkami,
papierowe stokrotki z cyframi, karty z kwiatkami z kształtów, kształty, symbole owadów.
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
Wprowadzenie do zajęć: powitalna rymowanka, zabawa stonoga, układanie szeregu i odliczanie
do 6, podział na grupy.
Zajęcia właściwe:
Dzieci łączą się w grupy, każda grupa dostaje symbol jednego owada żyjącego na łące. Dzieci
wybierają dźwięk jaki będzie ich symbolem. Każda grupa otrzymuje kilka zadań matematycznych do wykonania.
1. Biedronki: Dzieci otrzymują biedronki i plastelinę. Zadaniem każdej z grup jest przypiąć tyle
kropek po jednej stronie, aby było ich o 4 więcej niż na drugiej
2. Stokrotki: Każda grupa otrzymuje koło i 10 płatków. Zadanie polega na dopięciu listkó w
kolejności od 1-10
3. Geometryczne kwiatki. Grupa dostaje kartki z kwiatkami ułożonymi z kół, kwadratów, trójkątów i prostokątów. Zadaniem dzieci jest przeliczenie figur każdego rodzaju
4. Kalinowa przeliczanka. Dzieci przyklejają kwiatki zgodnie z podaną liczbą. Naklejają kwiatki na taśmę.
Zakończenie zajęć: Podsumowanie konkurencji i zakończenie zajęć.
TEMAT "Mali Astronomowie w Ogrodzie"- zajęcia outdoorowe
Grupa wiekowa: 5–6 latkowie
Cel główny: Poznanie planet Układu Słonecznego, ich kolejności oraz zrozumienie zjawiska dnia i nocy. Poznanie zegara słonecznego.
Miejsce: Otwarta przestrzeń-ogród przedszkolny
Pomoce: Karty z nazwami/obrazkami planet, piłki w kształcie planet, duża żółta piłka (Słońce),
globus, latarka (mocna), kamienie, patyki.
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
Wprowadzenie:
1. Rozgrzewka: "Start Rakietą"
Dzieci kucają. Zaczynamy odliczanie: 10, 9, 8... 1, ZERO! Na hasło "Zero" dzieci wyskakują
wysoko w górę, machając rękami – rakiety wystartowały w przestrzeń kosmiczną.
Zajęcia właściwe:
2. Zabawa ruchowa: "Kosmiczny Taniec"
Wyjaśniamy dzieciom, że Słońce stoi w miejscu, a planety krążą wokół niego po niewidzialnych
drogach (orbitach).
Słońce: Jedno dziecko trzyma żółtą piłkę na środku.
Planety: Rozdajemy dzieciom kule-planety. Dzieci ustawiają się na swoich liniach w odpowiedniej kolejności: Merkury (najbliżej, biega bardzo szybko), Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz (największy, idzie dumnie), Saturn, Uran, Neptun (najdalej, idzie powoli)
Akcja: Na sygnał "Orbita!" dzieci zaczynają krążyć wokół Słońca, dbając, by nie spaść ze swojej
linii.
3. Eksperyment: "Gdzie się podziało Słońce?"
Przechodzimy w nieco bardziej zacienione miejsce, aby lepiej widzieć światło latarki.
Obserwacja: Jedno dziecko trzyma globus (Ziemię), drugie świeci latarką (Słońce).
Działanie: Nauczyciel pokazuje, że gdy "Słońce" świeci na jedną stronę globusa, jest tam dzień.
W tym samym czasie po drugiej stronie panuje noc.
Lornetka: Dzieci przez lornetkę (z bezpiecznej odległości) obserwują "rozświetloną Polskę" na
globusie, a następnie patrzą, jak znika w cieniu, gdy powoli obracamy globus wokół własnej osi.
4. Warsztat: "Budujemy Zegar Słoneczny"
Wracamy na nasłoneczniony plac. Wyjaśniamy, że dawniej ludzie mierzyli czas patrząc na cień.
Konstrukcja: Wbijamy prosty patyk pionowo w ziemię (to nasz gnomon).
Tworzenie tarczy: Dzieci znajdują kamienie i układają je wokół patyka.
Zaznaczanie: Kładziemy pierwszy kamień tam, gdzie aktualnie pada cień patyka.
Wniosek: Tłumaczymy, że za godzinę cień przesunie się w stronę innego kamienia, bo Ziemia cały czas się kręci.
Podsumowanie:
5, "Powrót na Ziemię"
Dzieci kładą się na trawie, zamykają oczy i biorą trzy głębokie wdechy "kosmicznego powietrza".
Na hasło "Lądowanie!" otwierają oczy – są z powrotem
Scenariusz Zajęć: Leśny Teatr Cieni- ”Czerwony Kapturek.”
Grupa wiekowa: 5–6 latki „MALI ODKRYWCY”
Miejsce: Pobliski lasek z prześwitami słońca
Cel główny: Zrozumienie zjawiska powstawania cienia oraz rozwijanie ekspresji twórczej.
Cele szczegółowe: Przedszkolak:
sprawnie porusza się w terenie leśnym, zachowując zasady bezpieczeństwa; potrafi precyzyjnie operować rekwizytem i własnym ciałem, by uzyskać pożądany kształt na ekranie,
rozumie zależność między źródłem światła (słońcem), obiektem a cieniem; potrafi wymienić elementy niezbędne do powstania teatru cieni,
przełamuje tremę przed występem publicznym; czerpie radość z kreatywnej zabawy w grupie,
potrafi współpracować w zespole podczas przygotowywania scenografii; cierpliwie czeka na swoją kolej; przestrzega zasad zachowania się w lesie.
Metody pracy:
Metody słowne: objaśnienia i instrukcje, pogadanka na temat zjawisk fizycznych, mini-narracja teatralna. Metody oglądowe: obserwacja naturalnych cieni w lesie, demonstracja sposobu powstawania cienia na płótnie. Metody czynne (operacyjne): Metoda samodzielnych doświadczeń – eksperymentowanie z odległością od źródła światła. Metoda zadań stawianych dziecku – poszukiwanie rekwizytów, budowa sceny. Metoda dramy – wcielanie się w role leśnych zwierząt i roślin. Elementy Pedagogiki Przygody (Outdoor Education): nauka w bezpośrednim kontakcie z naturą.
Formy pracy:
Praca z całą grupą (zbiorowa): wspólna wyprawa do lasu, słuchanie instrukcji, udział w pogadance o słońcu. Praca w małych zespołach (grupowa): budowanie scenografii, współpraca 4 aktorów podczas przygotowywania etiudy. Praca indywidualna: poszukiwanie własnego rekwizytu, wyrażanie siebie poprzez ruch w teatrze cieni.
Przebieg zajęć:
1. Rozmowa w drodze: Zaczynamy od spaceru do lasu. Szukamy odpowiedzi na pytanie: „Gdzie teraz schował się nasz cień?” (pod stopami, za nami, w gąszczu).
2. Budowa Sceny (Scenografia)
Znajdujemy miejsce, gdzie promienie słońca wyraźnie padają na rozwieszone między drzewami białe prześcieradło. Nauczyciel przygotowuje koc dla widowni.
3. Warsztat Młodego Fizyka: Jak powstaje cień?
Zanim zaczniemy spektakl, robimy krótkie doświadczenie „na żywo”. Zasada trzech elementów: Aby powstał teatr cieni, potrzebujemy trzech rzeczy: Źródła światła (nasze Słońce),. Przeszkody (nasze ciało lub rekwizyt). Ekranu (nasze płótno lub ziemia). Wyjaśnienie: Cień to takie miejsce, do którego promyki słońca nie mogły dotrzeć, bo po drodze spotkały nas i „odbiły się” od naszych pleców. Im bliżej ekranu stoimy, tym cień jest wyraźniejszy!
4. Wielki Spektakl: „Czerwony Kapturek”
Wybieramy 4 aktorów, którzy udają się za kulisy (za prześcieradło). Reszta grupy siada na widowni. Nauczyciel czyta treść spektaklu „Czerwony Kapturek”. Aktorzy z rekwizytami odgrywają scenkę.
Zadanie dla widowni: Rozpoznajcie, kto jest kim, patrząc tylko na czarne kształty!
5. Podsumowanie i powrót
Po występie zamiana ról, aby każde dziecko spróbowało sił jako aktor. Następnie siadamy w kręgu.
Pytanie na koniec: Co się stanie z naszym teatrem, jeśli na niebo wpłynie wielka, ciemna chmura? * Wniosek: Bez światła nie ma cienia!
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz